Поли, напълно подкрепям Дара, още повече, че аз съм била от другата страна, т.е. Рози се забавлява няколко месеца с проходилка, преди да тръгне да върви сама. Имахме именно този синдром на тичане на пръсти, с аеродинамична форма на тялото, разбирай готова да заоре във всеки един момент с нос по пода... За щастие тя много рядко падаше и аз не съм била от майките дето търчат като изумели за да вдигнат моментално детето си щом падне, но на мен сърчицето ми си беше свито...dara26 wrote:Поли , твърдо съм против проходилката , макар , че ортопедите я препоръчват спокойно след 7-ми месец. Аз лично оставих сина си да се напълзи на воля, да се научи сам да се изправя и задържа на крака , сам да се придържа по разни хватки и да се придвижва и макар , че проходи чак към 1 и 3месеца , то проходи без да върви на пръсти , без да държи тялото напред/обичайната стойка при "ходене" с проходилка/ и без да забива нос ей тъй без причинно , а като политнеше падаше не на нос или чело/ трагедия за всяка майка , и то основателна/ , а първосигнално се подпираше на ръчички.Всичко това , което описах ,че правеше преди да проходи води до укрепване на костите , мускулите изобщо на цялото моторно-двигателно развитие на детето и му беше много , ама много забавно , когато откри , че може да върви и сам.
Та и аз смятам с Лоти да подходя точно по начина, описан и приложен от Дара!
It's a small world after all 

